بعد حضرت براى اينكه اين خيال را از دِماغ اين آدم بيرون كند ، رو كرد به « وَشاء » كه از علما و رُوات و محدّثين كوفه بود و آمده بود خدمت امام رضا عليه السلام . ( يك فكر غلطى آن وقت در كوفه وجود داشته و حضرت هم آگاه بود و اشاره به آن مىكند . ) فرمود : وَشاء ! در كوفه مردم اين آيهء قرآن را كه راجع به نوح عليه السلام و پسرش است چگونه مىخوانند ، آنجا كه نوح به خدا خطاب مىكند : رَبِّ انَّ ابْنى مِنْ اهْلى وَ انَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ « 1 » ، بعد دنبالش خدا چه خطاب كرد ؟ وشاء فهميد ، گفت بعضى در كوفه پيدا شده‌اند مىگويند آيه را اين جور بايد خواند : انَّهُ لَيْسَ مِنْ اهْلِكَ انَّهُ عَمَلُ غَيْرِ صالِحٍ . وقتى كه نوح به خدا عرض كرد خدايا اين پسرم جزء خاندان من است ، او را ببخش ( دلش به حال پسرش سوخت اما پسر ، گنهكار است ) و اجازه بده من او را با خودم سوار كشتى كنم تا غرق نشود ، آيه آمد : انَّهُ لَيْسَ مِنْ اهْلِكَ اين جزو خاندان تو نيست انَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صالِحٍ « 2 » . ولى وشاء گفت بعضى از مردم اين جور مىخوانند : انَّهُ عَمَلُ غَيْرِ صالِحٍ . آيه را اين جور معنى كردند كه نوح عليه السلام گفت : خدايا اين پسر من است ، او را بر من ببخش ؛ بعد آيه را به گونه‌اى مسخ كردند كه معنايش اين مىشود كه خدا گفت : اى نوح ! تو اشتباه مىكنى ، اين پسر تو نيست ، اگر از نسل تو مىبود ، به خاطر تو او را مىبخشيدم . من يك پيغمبر را به خاطر بچه‌اش از خودم نمىرنجانم ولى تو اشتباه مىكنى ، او از نسل تو نيست ، عمل تو نيست ، فرزند تو نيست ، فرزند يك آدم نابكار و فاسق است ! حالا اين چقدر اهانت به مقام يك پيغمبر است كه به او بگويند زنى كه در خانهء توست بدكاره است و بچه‌اى را كه از تو نيست به ريش تو بسته است ! گفت بله ، بعضى از مردم كوفه آيه را چنين مىخوانند . حضرت فرمود : دروغ مىگويند . اينها آيهء قرآن را تحريف مىكنند . آيه اين است : انَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صالِحٍ اين مجسمهء عمل فساد است ، گرچه پسر توست . اين ، پسر تو از نظر نسلى است ولى واقعاً جزء خاندان معنوى تو نيست ، جزء خاندان مادى توست . اى نوح ! چرا از چنين پسر فاسد و فاسقى شفاعت مىكنى ؟ ! بنابراين تقاضاى يك پيغمبر بزرگ ، پيغمبرى كه اولوا العزم است ، مبنى بر اينكه خدايا اين پسر را به من ببخش ، پذيرفته

--> ( 1 ) . هود / 45 . ( 2 ) . هود / 46 .